عشق پناه امن ما بود

من و تو فاصله ساختیم

وقتی دور می شدیم از هم

هرچی داشتیم ساده باختیم

ساده باختیم لحظه هارو

فرصت با هم پریدن

از شب مرگ ستاره

تا ترانه های روشن

ما به تند باد هوسها

ما به پوچهای مکرر

ما به عادتهای بدرنگ

ما به هم تا خط آخر

ساده باختیم ای شکسته

از غم سنگین فردا

ای گسسته ، ای فراموش

از من وتموم دنیا

می شه برگردیم دوباره

عاشقی رو یاد بگیریم

از من و تو دل ببریم

واسه هم دیگه بمیریم

می شه تنهایی رو گم کرد

توی لحظه های پیوند

می شه از وسوسه رد شد

از دروغ و کینه دل کند

بیشتر از دیروز و امروز

ما به هم محتاجیم ای یار

ما بدون هم می مونیم

تا ابد پشت یه دیوار

روراستی مرده نازنین همه دیگه بازیگرن            ولی به هرکی برسی میگن توعاشقا سرن

همه دارن مثل خودت سهام دل رو می خرن        تو بورس دلدادگی و بانک محبت می پرن

صادر و وارد می کنن دلالای خیره سری               قلبای پینه بسته رو تو گمرک در به دری

بازارسیاه عاشقی کساده این روزا عجب             آخه کسی پول نمی ده برای سوز و غم تب

حتی دیگه دلای پاک وام نمیدن به هرکسی        میگن میخوان سکوت کنن تو خلوت بی نفسی

عشقای این دوره زمون یه عشق کاغذی شده       زندگی ها زورکی ان مثل خاله بازی شده

یه روز یکی رو دوست داری روز دیگه زیادیه           همش داری فکر می کنی گمشده دلت کیه

دستا دیگه تب ندارن چشما شدن چه بی فروغ     تبسم ها پولکی ان دوستت دارم ها که دروغ

اما دیگه برای من رو شده بازی های تو                خوب می دونم منتظری بهت بگم دیگه برو

ولی نه نازنین میخوام منم بشم مثل خودت          دروغاتو  هدیه کنم  واسه روز تولدت

تازه میخوام یاد بگیرم خیانت و دورنگی رو              فرمول ضایع کردن عاشق نمای سنگی رو

منتظرم باش یه روزی میام واسه شکستنت         ولی چه دیدنی میشه لحظه ناب رفتنت

دخترها:
توي ماهيتابه روغن ميريزن
اجاق گاز زير ماهيتابه رو روشن ميكنن
تخم مرغها رو ميشكنن و همراه نمك توي ماهيتابه ميريزن
چند دقيقه بعد نيمروي آماده رو، نوش‌جان ميكنن

پسرها:
توي كابينت‌هاي بالايي آشپزخونه دنبال ماهيتابه ميگردن
توي كابينتهاي پاييني دنبال ماهيتابه ميگردن و بالاخره پيداش ميكنن
ماهيتابه رو روي اجاق گاز ميذارن
توي ماهيتابه روغن ميريزن
توي يخچال دنبال تخم‌مرغ ميگردن
يه دونه تخم مرغ پيدا ميكنن
چند تا فحش ميدن
دنبال كبريت ميگردن
با فندك اجاق گاز رو روشن ميكنن و بوي سركه همراه دود آشپزخونه رو بر ميداره
ماهيتابه رو ميشورن (بگو چرا روغنش بوي ترشي ميداد!)
ماهيتابه رو روي اجاق گاز ميذارن و توش روغن واقعي ميريزن
تخم‌مرغي كه از روي كابينت سر خورده و كف آشپزخونه پهن شده رو با دستمال پاك ميكنن
چند تا فحش ميدن و لباس ميپوشن
ميرن سراغ بقالي سر كوچه و ?? تا تخم مرغ ميخرن و برميگردن
تلويزيون رو روشن ميكنن و صداش رو بلند ميكنن
روغن سوخته رو ميريزن توي سطل و دوباره روغن توي ماهيتابه ميريزن
تخم مرغها رو ميشكنن و توي ماهيتابه ميريزن
دنبال نمكدون ميگردن
نمكدون خالي رو پيدا ميكنن و چند تا فحش ميدن
دنبال كيسه نمك ميگردن و بلاخره پيداش ميكنن
نمكدون رو پر از نمك ميكنن
صداي گزارشگر فوتبال رو ميشنون و ميدون جلوي تلويزيون
نمكدون رو روي ميز ميذارن و محو تماشاي فوتبال ميشن
بوي سوختگي رو استشمام ميكنن و ميدون توي آشپزخونه
چند تا فحش ميدن و تخم مرغهاي سوخته رو توي سطل ميريزن
توي ماهيتابه روغن و تخم مرغ ميريزن
با چنگال فلزي تخم‌مرغها رو هم ميزنن
صداي «گل» رو از گزارشگر فوتبال ميشنون و ميدون جلوي تلويزيون
سريع برميگردن توي آشپزخونه
تخم‌مرغهايي كه با ذرات تفلون كنده شده توسط چنگال مخلوط شده رو توي سطل ميريزن
ماهيتابه رو ميندازن توي سينك
دنبال ظرفهاي مسي ميگردن
قابلمه مسي رو روي اجاق گاز ميذارن و توش روغن و تخم‌مرغ ميريزن
چند دقيقه به تخم مرغها زل ميزنن
ياد نمك ميفتن و ميرن نمكدون رو از كنار تلويزيون برميدارن
چند ثانيه فوتبال تماشا ميكنن
ياد غذا ميفتن و ميدون توي آشپزخونه
روي باقيمانده تخم‌مرغي كه كف آشپزخونه پهن شده بود ليز ميخورن
چند تا فحش ميدن و بلند ميشن
نمكدون شكسته رو توي سطل ميندازن
قابلمه رو برميدارن و بلافاصله ولش ميكنن
چند تا فحش ميدن و انگشتهاشون كه سوخته رو زير آب ميگيرن
با يه پارچه تنظيف، قابلمه رو برميدارن
پارچه رو كه توسط شعله، آتيش گرفته زير پاشون خاموش ميكنن
نيمروي آماده رو جلوي تلويزيون ميخورن و چند تا فحش ميدن...

اینم واسه دوستانی که از  شعرهای سوزناک گله مند بودند

کتاب گینس (GUINNESS) یا همان کتاب رکوردهای جهان: مجموعه کاملی است از رکوردهای مختلف در تمامی زمینه ها در دنیا.البته تنها کتابی است که هیچ وقت کامل نمی شود و همواره در حال تغییر است و هر ساله یک کتاب بنام کتاب گینس (مثلا گینس 2006) منتشر می شود.در این کتاب هیچ محدودیتی وجود ندارد و هر کاری که برای اولین بار توسط یک فرد انجام شده باشد (هر چقدر هم پیش پا افتاده باشد) در این کتاب ثبت می شود.چاپ و تنظیم چنین کتابی اولین بار در سال 1955 بوسیله رئیس کارخانه نوشابه سازی گینس داده شد و این کتاب آن سال با پشتیبانی کارخانه گینس و توسط برادران دو قلوی انگلیسی (روس و نوریس مک وایتر) در انگلیس چاپ شد و نام کتاب گینس بر آن گذاشته شد و از آن سال این کتاب هر ساله منتشر می شود.خود این کتاب یک رکورد در جهان محسوب می شود.این کتاب پر خواننده ترین کتاب دنیا (البته پس از کتب مقدس آسمانی) است و در کتابخانه ها بیشترین درخواست را دارد در ضمن بیشترین حق نشر را نیز دارد و این رکورد در کتاب گینس بنام خودش به ثبت رسیده است.برای اینکه یک عمل در این کتاب به عنوان یک رکورد جدید پذیرفته و ثبت شود ابتدا باید به مرکز انستیتو گینسدر انگلیس ارجاع شود.در آنجا مدتی در بایگانی حفظ می شود و پس از انجام بررسیهای لازم و در صورت داشتن تمامی شرایط و ویژگیهای مورد نظر این موسسه: همراه با نام صاحب رکورد به ثبت می رسد.از بین قسمتهای مختلف کتاب بخش ورزشی بیشتر از سایر قسمتها تغییر و تحول پیدا می کند.سالانه حدود 600 هزار نفر خود را به موسسه گینس معرفی می کنند که تنها رکورد تعداد کمی از آنها پذیرفته شده و به آنها پاداش داده می شود.یکی از قسمتهای خواندنی و پر طرفدار گینس قسمت رکوردهای بامزه و مضحک است:

تردستی: مارک اسون (استرالیا) 56 دقیقه بصورت آویزان از پا: با 3 توپ کوچک: تردستی های جالبی انجام داد.
تینگ جانسون (ملقب به بچه قاشق) متعادل نگه داشتن 15 قاشق برای 30 ثانیه روی صورتش.
بلندترین مرد جهان: بائو سی شون (چین) با 36/2 متر قد.
فرانس مولر (سالزبورگ) با یک پایه مخصوص: یک چرخبال 800 کیلوگرمی را 30 ثانیه روی شانه هایش نگه داشت.
کوز هال مانام راماک ریش نای (هند) 101 ساعت با یک طبل نوازندگی کرد و ملقب به ماشین نوازنده شد.
گرانترین شلوار جین فروخته شده در اینترنت: یک شلوار لی 115 ساله از مجموعه ای ناشناس در ژاپن که توسط راین دیدنایت به مبلغ 49600 یورو فروخته شد.
چریتیس آدام برای 5 ساعت و 8 دقیقه روی دوچرخه در حالیکه ویولن می زد و رو به عقب حرکت می کرد مسیر 60 کیلومتری را در اتوبانی در سوئیس طی کرد.
اولین عروسی زیر آب: استوارت رکس و میس شی کوی کندا در کالیفرنیا جشن عروسی اشان را با 208 مهمان و با لباس غواصی در زیر آب برگزار کردند.
دنی نورت و پیتر شکلی روی بزرگترین زمین شطرنج دنیا (از هر طرف 28/5 متر طول) بازی کردند.مهره شاه در این شطرنج 119 سانتیمتر ارتفاع داشت.
طولانی مدت ترین آواز: هارمووت تایم (آلمان) برای 54 ساعت و 41 ثانیه آواز خواند.
بزرگترین و سنگین ترین کدوی جهان: به وزن 666 کیلوگرم و متعلق به کشاورزی بنام لاری چکون.
بلندترین ناخن پای جهان: لوئیس هولیس از 1982 ناخنهای پایش را کوتاه نکرده و مجموعا 2 متر و 21 سانتی متر بلندی دارند.

آشریتا چی موی (دونده آمریکایی و عضو تیم ماراتن سری چی موی) تا کنون بیش از 100 بار نامش را در این کتاب ثبت کرده است و عنوان پادشاه کتاب گینس را کسب کرده است.او اهل نیویورک است.رکوردهای او شامل: دویدن با یک شیشه شیر بالای سر: هل دادن یک پرتقال با بینی روی زمین به مسافت یک مایل:حفظ تعادل روی یک توپ بادی برای 3 ساعت: دویدن روی پاهای چوبی به ارتفاع یک متر در مسیری 5 مایلی در زمان 39 دقیقه و...

در کنار جاده عشق

 بايک بغل ياس منتظرت مي مانم

   دلواپسي هايم را به شب مي بندم

      قاصدکهاي خيالم را به سويت پرواز مي دهم

         ترنم صدايت وجودم را ازعشق سرشار مي کند

            ديگر از نامردي ها خسته ام و زير سکوت قلبهاي آهني مي شکنم

                من تو را و يادت را همچو مرواريدي گرانبها در صدف امن و امان قلبم جاي ميدهم

                                                                                     تا از گزند فراموشي در امان باشد   ..

                          رو در و دیوار خونه گرد تنهایی بپاشه

                                    تو همونی که می گفتی تو دنیاهیچکی مثل من نمیشه

                                                  تو همونی که می گفتی قلبم مال تو باشه واسه همیشه

از چه بگویم که دل مرا دیگر حرفی نیست جز ناله ...

این روزها کمتر مسیرم به سمت دلم می خوره اما وای به زمانی که هم مسیر باشیم

مسیری که بارانی و پر از خارهایی که انتظار پای برهنه عابر خاطره ها را می کشند

این روزها که بیشتر شب است تاریک و بی نور حیات

و من نیز هر روز خود را در این ظلمات غرق تر می یابم

و هنوز سوزی را حس می کنم

سوزی که نبودن هوای تازه زندگی را در این ظلمات از یادم می برد

سوز دلم که همواره بار سنگین سوالی بی پاسخ را بر دوش می کشد:

که چرا رفتی؟

این دل نوشته رو تقدیم می کنم به کسی که خودش می دونه ...

از دنیا سیرم و از زندگی خسته  ولی تنها یک چیز مرا نگاه داشته است

و آنهم چیزی نیست جز شقایق قلبم  جز تو یار مهربانم

در روزگاری که تمامش شده نیرنگ و نیرنگ و نیرنگ

در زمانه ای که اگر دیگران را نکشی زنده نخواهی ماند

اگر رک و رو راست صحبت کنی تو را بی فرهنگ و عقب مانده میدانند

و همیشه باید به لفافه سخن گفت

در جایی که اگر چه از دانش و خرد فرزانه باشی ولی لباست کهنه و مندرس باشد

تو را دیوانه می دانند

در جامعه ای که همه چیزش شده ظواهر دنیا و بوی زندگی از آن به مشام نمی رسد

دیگه به چه چیزش میشه دل بست    جز  تو

و خدا می داند که اگر تو نبودی محال بود که حتی یک لحظه در اینجا بمانم

می گریختم و دور می شدم تا بوی گند مردمان به ظاهر انسان را حس نکنم

پس فقط به خاطر تو می مانم

چون      تا     ...........      هست  زندگی باید  کرد   ..

ره خوابم زد و ماندم بیدار

ریخت از پرتو لرزنده شمع

سایه دسته گلی بر دیوار

همه گل بود ولی روح نداشت

سایه ای مضطرب و لرزان بود

چهره ای سرد و غم انگیز و سیاه

گوئیا مرده سرگردان بود

شمع خاموش شد از تندی باد

اثر از سایه به دیوار نماند

کس نپرسید کجا رفت ؟ که بود؟

که دمی چند در اینجا گذراند

این منم خسته در این کلبه دلتنگ

جسم درمانده ام از روح جداست

من اگر سایه خویشم یا رب

روح آواره من کیست ؟ کجاست ؟

اگر دروغ رنگ داشت هر روز،شايد ده ها رنگين کمان

در دهان ما نطفه مي بست و بيرنگي کمياب ترين چيزها بود
اگر عشق، ارتفاع داشت من زمين را در زير پاي خود داشتم
و تو هيچگاه عزم صعود نميکردي آنگاه شايد پرچم کهربايي مرا در قله ها
به تمسخر ميگرفتي !
اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت عاشقان سکوت شب را ويران ميکردند
اگر براستي خواستن توانستن بود محال نبود،وصال
و عاشقان که هميشه خواهانند هميشه ميتوانستند تنها نباشند
اگر گناه وزن داشت هيچ کس را توان آن نبود که گامي بردارد
تو از کوله بار سنگين خويش ناله ميکردي و شايد من، کمر شکسته ترين بودم
اگر غرور نبود چشمهايمان به جاي لبها سخن نميگفتند
و ما کلام دوستت دارم را در ميان نگاه هاي گهگاه مان جستجو نميکرديم
اگر ديوار نبود نزديک تر بوديم، همه وسعت دنيا يک خانه ميشد
و تمام محتواي يک سفره سهم همه بود
و هيچکس در پشت هيچ ناکجايي پنهان نميشد
اگر ساعتها نبودند آزاد تر بوديم، با اولين خميازه به خواب ميرفتيم
و هر عادت مکرر را در ميان بيست و چهار زندان حبس نميکرديم
اگر خواب حقيقت داشت هميشه با تو در کنار آن ساحل سبز
لبريز از ناباوري بودم هيچ رنجي بدون گنج نبود
اما گنجها شايد، بدون رنج بودند اگر همه ثروت داشتند
دلها سکه را بيش از خدا نمي پرستيدند و يکنفر در کنار خيابان خواب گندم نميديد
تا ديگري از سر جوانمردي بي ارزشترين سکه اش را نثار او کند
اما بي گمان صفا و سادگي ميمرد،

اگر همه ثروت داشتند
اگر مرگ نبود همه کافر بودند و زندگي بي ارزشترين کالا بود
اگر ترس نبود،زيبايي نبود و خوبي هم، شايد
اگر عشق نبود به کدامين بهانه مي گريستيم و مي خنديديم؟
کدام لحظه ناياب را انديشه ميکرديم؟
و چگونه عبور روزهاي تلخ را تاب مي آورديم؟
آري! بيگمان پيش از اينها مرده بوديم
اگر عشق نبود
اگر کينه نبود
قلبها تمام حجم خود را در اختيار عشق ميگذاشتند
من با دستاني که زخم خورده توست گيسوان بلند تو را نوازش ميکردم
و تو سنگي را که من به شيشه ات زده بودم به يادگار نگه ميداشتي
و ما پيمانه هايمان را در تمام شبهاي مهتابي
به سلامتي دشمنانمان مي نوشيديم ..

سکوت پرهیاهوی اطاقم..

           بوی نامه های مونده روی میزم..

                              نقاشی های پوچ و بی معنی ام..

                                                      لبخندهای کوتاه و گریه های طولانی ام..

همه اینها خاطره های تلخ با تو بودن رو به یادم میارن

خسته ام ..

خسته ام از باور کردن حرفات

خسته ام از با تو بودن

خسته ام از این فضای پر از دروغ

خیلی میخواستم بهت بگم عاشقت نیستم ولی می ترسیدم دلت بشکنه

نمیخواستم دلت رو بشکنم  از شکستن دل متنفرم حتی به قیمت زندگیم

ولی تو با سنگدلی دلمو شکستی خوشحالم که این تو بودی که جازدی

آرزوم بود زودتر این خبر رو بشنوم فکر میکردم خوشحال میشم ولی خوب

دله دیگه چیکارش میشه کرد فکرمیکنم شکسته ..

بسوزم

چه امید بندم در این زندگانی

که در ناامیدی سر آمد جوانی

سرآمد جوانی و ما را نیامد

پیام وفایی از این زندگانی

بنالم زمحنت همه روز تا شام

بگریم ز حسرت همه شام تا روز

تو گویی سپندم بر این آتش طور

بسوزم از این آتش آرزوسوز

بود کاندرین جمع ناآشنایان

پیامی رساند مرا آشنایی؟

شنیدم سخن ها زمهر و وفا، لیک

ندیدم نشانی ز مهر و وفایی

چو کس با زبان دلم آشنا نیست

چه بهتر که از شِکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست همدرد، بهتر

که از یاد یاران فراموش باشم

ندانم در آن چشم عابدفریبش

کمین کرده آن دشمن دل سیه کیست؟

ندانم که آن گرم و گیرا نگاهش

چنین دل شکاف و جگرسوز از چیست؟

ندانم در آن زلفکان پریشان

دل بی قرار که آرام گیرد؟

ندانم که از بخت بد، آخر کار

لبان که از ان لبان کام گیرد؟

غربت من هر چی که هست از با تو بودن بهتره              آخر خط زندگی این نفسای آخره
وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم           وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر میشم
این آخر راهه دیگه باید که تنها بمیرم                              تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم
باید برم باید برم باید که بی تو بپرم                                 آخ که چه سنگین می زنه این نفسای آخرم
سکوت من نشونه ی رضایتم نیست میدونی                  گلایه هامو میتونی از توی چشمام بخونی
بگو آخه جرمم چیه که باید اینجور بسوزم                      هیچی نگم داد نزنم لبامو روهم بدوزم
در به در غزل فروش منم که گیتار میزنم                        با هرنگاه به عکست انگار من خودمو دار می زنم
نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت  به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو            به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو
نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت  به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو            به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو

يه روز دلو دادم بهت امروز ميخوام پس بگيرم
                   

                            ديگه نميخوام دروغي براي چشمات بميرم
                                     

 تو اوني نيستي که دلم يه عمري آرزوشو داشت
                                               

                           اونکه به پاش اين دل من بود و نبودشو  گذاشت...

لحظه هايت را با خاطره هاي پراز عشق وعلاقه در قلب كوچكم جاي مي دهم .